14.12.2018

DOSTLARIN YARATIK KAR┼×ISINDA ├çARES─░Z KALMASI

Nahide kafas─▒n─▒ ne tarafa ├ževirece─čini bilemedi ve tam da BekirÔÇÖin ├╝zerine kustu... Neyse ki Bekir arkada┼č─▒n, NahideÔÇÖye ilgisi oldu─čunu biliyorduk ve bu durumu mesele yapmad─▒... Hatta bu olay─▒n kendisini ta├žland─▒rd─▒─č─▒n─▒ ve sessiz, parlak bir gecede y─▒ld─▒zlarla y─▒kan─▒yormu┼č duygusuna kap─▒ld─▒─č─▒n─▒ s├Âyledi... Masadan belli belirsiz bir ÔÇť├ž├╝┼čÔÇŁ sesi geldi─čini san─▒p bak─▒nd─▒m... Belki de yan─▒lm─▒┼čt─▒m... Her ne kadar, ho┼čland─▒─č─▒ bir k─▒z taraf─▒ndan bile olsa, sonu├žta ├╝zerine kusulmu┼čtu ve kendisinden biraz daha gururlu olmas─▒n─▒ beklerdik...
Asl─▒na bakarsan─▒z NahideÔÇÖden daha farkl─▒ durumda de─čildik... Sabah─▒n onbu├žu─čunda bu i┼čkembe salonunda bulu┼čma ├Ânerisi, YusufÔÇÖtan gelmi┼č ama saat onk─▒rkbe┼č oldu─ču halde kendisi hen├╝z gelmemi┼čti..
Herkes feci haldeydi.. Mutfakta haz─▒rl─▒klar s├╝r├╝yor, i┼čkembeler dilimlenip tuzlamalar ha┼član─▒rken, ine─čin t├╝m sakatat─▒ Mo─čol OrdusuÔÇÖna d├Ân├╝┼čm├╝┼č, ┼čirdenden sald─▒r─▒yordu bize...
Orkun dedi ki; ÔÇť├ľff, ┼ču kokuyu almaktansa...ÔÇŁ, bir s├╝re d├╝┼č├╝nd├╝.. ÔÇťAlmaktansa.. Ee.. Yoo, bundan daha k├Ât├╝ bir ├Ârnek bulam─▒yorum.. ┼×imdiye kadar ba┼č─▒ma gelen enk├Ât├╝ ┼čey bu... Sabah saatlerinde i┼čkembe buharlar─▒n─▒ solumak.. Ben..ÔÇŁ Rengi sapsar─▒yd─▒, konu┼čmak i├žin belirli bir g├╝├ž harcad─▒─č─▒ belliydi...
Onun da Nahide gibi kusaca─č─▒n─▒ d├╝┼č├╝n├╝rken, Tacettin elini omuzuna koydu.. ÔÇťTamam dostum, kendini yorma..ÔÇŁ diye ┼čefkatli bir sesle onu yat─▒┼čt─▒rd─▒...
┼×erminÔÇÖin sadece, sabit bakan b├╝y├╝m├╝┼č g├Âzlerini g├Ârebiliyorduk... ├ç├╝nk├╝ a─čz─▒n─▒ ve burnunu bir pe├žeteyle kapatm─▒┼č, kokudan korunmaya ├žal─▒┼č─▒yordu...
Tarcan, kendisinin alternatif beslenme yanl─▒s─▒ bir vejeteryan oldu─čunu ve ┼ču anda do─čal ortamda bulunup ot ├ži─čnemesi ve a─ča├ž kabu─ču kemirmesi gerekirken, bir i┼čkembe salonunda ne arad─▒─č─▒n─▒ sorguluyordu...
Sibel, onu dinliyor gibi g├Âr├╝nmesine kar┼č─▒n, aln─▒n─▒n boncuk boncuk terlemesinden, bir Zenciyle ├çinli aras─▒nda gidip gelen surat renginden ve kenetlenen di┼člerinden asl─▒nda t├╝m ├žabas─▒n─▒n ├Â─č├╝rmemeye y├Ânelik oldu─ču anla┼č─▒l─▒yordu..
Berkay zihnini bo┼čalt─▒p (ba┼čta koklamak olmak ├╝zere), t├╝m duyular─▒n─▒ d─▒┼č d├╝nyaya kapatmak i├žin Transandantal Meditasyon yapmak istiyor, fakat mantraÔÇÖs─▒n─▒ unuttu─ču i├žin bunu ba┼čaramay─▒p panikliyordu...
Taygun ve TacettinÔÇÖse bulunduklar─▒ ortam─▒ ve zor ko┼čullar─▒ unutabilmek i├žin dikkatlerini ba┼čka bir u─čra┼ča yo─čunla┼čt─▒rma y├Ântemini se├žmi┼čler, ÔÇťD├Ânemselle┼čme s├╝recinde MandelÔÇÖin ge├ž kapitalizmiÔÇŁ ├╝zerine tart─▒┼č─▒yorlard─▒... Fakat t├╝m iyiniyetlerine kar┼č─▒n bu konu, yo─čun i┼čkembe sald─▒r─▒s─▒n─▒ kamufle edemiyordu... Derken, D├Ânemselle┼čme s├╝recinde MandelÔÇÖin ge├ž kapitalizmi ├╝zerine konu┼čmaktan vazge├žip, silikonlu g├Â─č├╝slerin Sevda DemirelÔÇÖe mi yoksa Merve ─░ldenizÔÇÖe mi daha ├žok yak─▒┼čt─▒─č─▒n─▒ tart─▒┼čmaya ba┼člad─▒lar ve ilerleyen dakikalarda Hande Ataizi ├╝zerinde karar k─▒ld─▒lar... Zaman ge├žtik├že ve Yusuf gelmedik├že tedirginlik art─▒yor, s─▒zlanmalar daha bir yo─čunla┼č─▒yordu.
─░┼čte tam bu s─▒rada vah┼čet lekeleriyle dolu beyaz ├Ânl├╝─č├╝, s─▒cak ve ─▒slak ortamdan dolay─▒, pembe birer denizanas─▒na d├Ân├╝┼čm├╝┼č tombul elleri ve ince b─▒y─▒klar─▒yla a┼č├ž─▒, mutfaktan ├ž─▒k─▒p yan─▒m─▒za geldi...
K─▒sa c├╝mlelerle dedi ki, ÔÇťArkada┼člar, ben cumaya gidiyor├╝m.. Birazdan ├ž─▒rak gelecek.. E─čer ki o gelmeden mutfaktaki ├žorba kazan─▒ kaynarsa bi zahmet ate┼čin alt─▒n─▒ k─▒s─▒ver├╝n..ÔÇŁ
Bakt─▒k, ÔÇťBiz mi?ÔÇŁ dedi dostlardan biri..
ÔÇťHee..ÔÇŁ dedi a┼č├ž─▒, ÔÇť.. d├╝─čmes├╝ var zaten.. ├ç─▒rak gelince o k─▒sar.. E─čer ki kaynayana kadar gelmezse, siz k─▒s─▒ver├╝n...ÔÇŁ Ve cumaya gitti......... Cumaya gitti!..
K├╝├ž├╝k ve uzak bir il├ženin tapu m├╝d├╝rl├╝─č├╝nde ellibe┼č y─▒ld─▒r ├žal─▒┼čan ya┼čl─▒ bir memur amcan─▒n birdenbire Windows Ortam─▒na itilmesi gibi kalakalm─▒┼čt─▒k.. Dudaklar─▒m─▒z hi├ž k─▒p─▒rdamadan, deh┼čet ├ž─▒─čl─▒klar─▒ atan g├Âzlerle birbirimize bakt─▒k... ─░├žerde kaynamaya b─▒rak─▒lan bir i┼čkembe kazan─▒ vard─▒ ve biz d├╝kkanda onunla yaln─▒zd─▒k... A┼č├ž─▒ cumaya gitmi┼čti...
Orkun, ÔÇťs─▒rt─▒n─▒n ├╝rperdi─činiÔÇŁ s├Âyledi... Sanki yan odada ÔÇťuyanmaya ├žal─▒┼čan ├Âl├╝mc├╝l bir yarat─▒kÔÇŁ vard─▒ ve birazdan ayaklanarak bilemedi─čimiz korkun├ž bir bi├žimde bize sald─▒racak, tek bir iz b─▒rakmamacas─▒na hepimizi eriterek, kendi ya─čl─▒, tuzlu, sirkeli, sarm─▒sakl─▒ ve baharatl─▒ dokusunun i├žine ├žekerek ayr─▒┼čt─▒racakt─▒...
ÔÇťKa├žal─▒m!..ÔÇŁ diye inledi ┼×ermin... ÔÇťKa├ž─▒p gidelim buradan. Mart─▒ ├ž─▒─čl─▒klar─▒n─▒n dalgalara kar─▒┼čt─▒─č─▒ deniz k─▒y─▒lar─▒na gidelim...ÔÇŁ
Berkay co┼čkuyla ekledi... ÔÇťSurat─▒m─▒z─▒ deli r├╝zg├óra verip ├Âylece dural─▒m... Burunlar─▒m─▒zdan girsin lodos ve h├╝crelerimizde dola┼čarak t├╝m protoplazmam─▒zla birlikte ruhlar─▒m─▒z─▒ da temizleyip ar─▒nd─▒rs─▒n...ÔÇŁ
ÔÇťSa├žmalamay─▒n!..ÔÇŁ dedi Tacettin.. ÔÇťHi├žbir yere gidemeyiz... Yusuf gelir ve bizi burada bulamazsa ne olur, hi├ž d├╝┼č├╝nd├╝n├╝z m├╝?..ÔÇŁ
Do─čru s├Âyl├╝yordu... Bunu itiraf etmek belki utan├ž vericiydi ama, Yusuf sinirli bir dostumuzdu ve b├Âyle bir durumda hepimizi d├Âverdi...
ÔÇťAyr─▒ca Yusuf gelince kaynayan kazan─▒n alt─▒n─▒ o k─▒sabilir..ÔÇŁ dedi Bekir... ─░┼čte tam bu s─▒rada Nahide, BekirÔÇÖin ├╝zerine bir kez daha kustu... ─░├žerdeki yo─čun gerginlik ve kapana k─▒s─▒lm─▒┼čl─▒k duygusu, hepimiz gibi BekirÔÇÖi de etkilemi┼čti ve bu kez, olay─▒ pek romantik kar┼č─▒lamad─▒... ├çok k├Ât├╝ de davranmad─▒ ama, y─▒ld─▒zlarla y─▒kand─▒─č─▒ duygusu art─▒k geride kalm─▒┼čt─▒ ve bu defa, ÔÇť├ľff bee!..ÔÇŁ dedi... Gene de iyiniyetli ve olgun bir kabulleni┼čti bu...
Ne d─▒┼čar─▒ ├ž─▒kabiliyor ne de yarat─▒─č─▒n kaynay─▒p kaynamad─▒─č─▒n─▒ kontrol etmek i├žin mutfa─ča gitmeye cesaret edebiliyorduk...Zaman, batakl─▒kta y├╝zmeye ├žal─▒┼čan bir manda kadar a─č─▒r ilerliyor, ne Yusuf, ne de cumaya giden a┼č├ž─▒n─▒n ├ž─▒ra─č─▒ gelmiyordu...
Sinirler iyiden iyiye bozulmaya ba┼člam─▒┼čt─▒... Sarm─▒sak ve sirke kokusundan dolay─▒ g├Âzlerimiz ya┼čar─▒yor, tuzlama ve i┼čkembe buharlar─▒, serinkanl─▒ d├╝┼č├╝nmemizi engelliyordu... G├Â─čs├╝m├╝ze oturarak solu─čumuzu git gide daha ├žok kesen a─č─▒r sessizli─či bozmaya kimse cesaret edemiyordu... Konu┼čmak i├žin a─čz─▒m─▒z─▒ a├žt─▒─č─▒m─▒z anda, yarat─▒─č─▒n soluk borumuzdan i├žeri s├╝z├╝l├╝p organizmam─▒z─▒ kemirmeye ba┼člayaca─č─▒ndan korkuyorduk sanki...
─░lk konu┼čan Taygun oldu... ÔÇťAn─▒ms─▒yor musunuz dostlar... Bir ara felaket filmleri moda olmu┼čtu HollywoodÔÇÖda... Arka arkaya bu t├╝r filmler ├žekiliyordu... ├ľrne─čin deprem... Bir y─▒k─▒nt─▒ alt─▒nda kalan insanlar─▒n ├žaresizli─čini i┼čliyordu... Sonra ├ž─▒─č... Sel... Yanmakta olan bir g├Âkdelenin ├╝st katlar─▒nda kalan insanlar... Hatta teleferikte kalanlar... Hepsinin ortak noktas─▒ nedir,biliyor musunuz?.. ├ľnce bir umut vard─▒r... Birilerinin gelip kendilerini kurtarma beklentisi... Sonra bu umut tedirginli─če d├Ân├╝┼č├╝r ve derken korku ve panik ba┼člar... ─░nsanlar─▒n direnci k─▒r─▒l─▒r ve bilin├žaltlar─▒ndaki t├╝m hayvani g├╝d├╝ler a├ž─▒─ča...ÔÇŁ
Laf─▒n─▒ bitiremedi, ├ž├╝nk├╝ Orkun avaz avaz ba─č─▒rmaya ba┼člam─▒┼čt─▒... ÔÇťKes sesini pis herif!.. Bizim durumumuzla o berbat filmler aras─▒nda nas─▒l bir paralellik kurmaya ├žal─▒┼č─▒yorsun haa!.. Senin sa├žmal─▒klar─▒n─▒ dinlemek zorunda de─čiliz!.. Dayanam─▒yorum art─▒─▒k!..ÔÇŁ
G├Âzya┼člar─▒yla bo─čularak ├ževresine sald─▒rmaya, masalar─▒n ├╝zerinde ne var ne yoksa savurmaya ba┼člad─▒... ÔÇťDayanam─▒yoruuum!.. Yeter art─▒─▒─▒─▒─▒k!..ÔÇŁ Duvarda patlayarak k─▒r─▒lan me┼črubat ┼či┼čeleri, kolalar, fantalar, ├Ârt├╝lere d├Âk├╝len sarm─▒sakl─▒ sirkeler, d├Â┼čemeye yay─▒lan zeytinya─č─▒ ve baharatlar, yuvarlanan sandalye ve masalar... ÔÇťYeteeer!.. Yeteer!.ÔÇŁ Orkun delirmi┼čti ve bir s├╝re yan─▒na kimse yakla┼čamad─▒...
En sonunda Tacettin at─▒ld─▒ ve onu tutup, kah tokatlayarak kah sarsarak, ÔÇťBana bak, sakin olsana sen!.. Ne yapt─▒─č─▒n─▒ san─▒yorsun!.. B├╝t├╝n bu k─▒r─▒p d├Âkt├╝klerinin paras─▒n─▒ ├Âdeyece─čimizi bilmiyor musun!..ÔÇŁ
Ben yan─▒mdaki NahideÔÇÖye f─▒s─▒ldad─▒m... ÔÇťBana ne yaa.. Bir tek ┼či┼če depozitosu bile ├Âdemem.. Kendi k─▒rd─▒, kendi ├Âdesin...ÔÇŁ NahideÔÇÖnin rengini be─čenmedim ve ├╝zerime kusmas─▒ndan korkup ayn─▒ ┼čeyleri TaygunÔÇÖa s├Âylemek ├╝zere uzakla┼čt─▒m.
┬áTacettin OrkunÔÇÖu sarsmay─▒ s├╝rd├╝r├╝yordu... ÔÇťCumaya giden a┼č├ž─▒ gelince ne olacak haa!.. Ya mal sahibi gelirse!..ÔÇŁ S├Âzleri etkili oldu ve Orkun sakinle┼čti.. Ondan sonra da bir k├Â┼čede s├╝rekli a─člad─▒...
Tacettin yaratt─▒─č─▒ etkiden ho┼čnut, ikinci bir Yusuf kimli─čine soyunarak, ÔÇťBen kazan─▒n alt─▒n─▒ s├Ând├╝rmeye gidiyorum!..ÔÇŁ diyerek do─čruldu.. ─░nanamad─▒k ve ona, son yolculu─čuna ├ž─▒kan bir efsane kahraman─▒ym─▒┼čcas─▒na sayg─▒l─▒ bakt─▒k...
Sibel ya┼čl─▒ g├Âzleri ve titreyen sesiyle, ÔÇťYa ba┼č─▒na bir ┼čey gelirse!.ÔÇŁ dedi... Tacettin, ÔÇťYok can─▒m, ne olacak!.. Sonu├žta bir i┼čkembe ├žorbas─▒ kazan─▒... Belki birka├ž beyin h├╝crem ├Âlecek ama merak etmeyin, ben kalanlar─▒yla da postmodernizmin imaj ve sekans yap─▒lar─▒ hakk─▒nda tart─▒┼čabilirim sizinle...ÔÇŁ dedi ve mutfa─ča do─čru gitti... ─░nsan├╝st├╝, mitolojik bir varl─▒k gibi buharlar aras─▒nda g├Âzden kayboldu.
ÔÇť...├Â├Â├Â├Â├Âaaaaa─č─č─č!.. Hay ...─▒na koyyiiiim!.. Uleaaaaarrhh!..ÔÇŁ Az ├Ânce mitolojiden ├ž─▒km─▒┼č do─ča├╝st├╝ bir varl─▒k gibi giden Tacettin b├Âyle d├Ând├╝... Kaynamaya ba┼člayan kazan─▒n alt─▒n─▒ k─▒samam─▒┼č, daha da k├Ât├╝s├╝, ruhunda derin ├želi┼čkiler ve tahrip olan ├Âzbenli─čindeki onulmaz yaralarla geri d├Ânm├╝┼čt├╝... ─░blisin t├╝m lanetlerini cehennemi bir derinlikten yery├╝z├╝ne ta┼č─▒r─▒rcas─▒na kaynayan i┼čkembe kazan─▒na bu kadar yakla┼čmas─▒n─▒n bedeli a─č─▒rd─▒... ├ťstelik ka├žarken mutfa─č─▒n kap─▒s─▒n─▒ da a├ž─▒k b─▒rakt─▒─č─▒ i├žin, yarat─▒─č─▒n t├╝m kokusu, tad─▒, dokusu ve homurtusuyla y├╝zy├╝ze kalm─▒┼čt─▒k...
Sonra!.. Sonras─▒n─▒ anlatmak bir yana, d├╝┼č├╝nmek bile ac─▒ veriyor... Ya┼čam─▒n ger├žeklerine haz─▒rl─▒ks─▒z yakalan─▒p onlarla ba┼čba┼ča kald─▒─č─▒m─▒zda ki┼čiliklerimizin nas─▒l da─č─▒ld─▒─č─▒n─▒, ufalanarak ├ž├Âkt├╝─č├╝n├╝ g├Ârd├╝k...
─░┼čkembe, tuzlama, ┼čirden, kokore├ž... Ad─▒ ne olursa olsun, yarat─▒k bizi iyiden iyiye esir almaya ba┼člad─▒. ├çorba buharlar─▒ tavana y├╝kseldik├že temiz havay─▒ alta do─čru itiyordu.. Bu y├╝zden, onun etki alan─▒ndan kurtulmak i├žin oksijenin daha yo─čun oldu─ču d├Â┼čemeye yak─▒n yerlerde s├╝r├╝nmeye ba┼člad─▒k...
Tacettin ve OrkunÔÇÖun delirmesi hepimizi alt ├╝st etmi┼čti... Herkes inleyip yalvar─▒yor, yard─▒m bile istenemeyecek kadar zay─▒f, zavall─▒ca sesler ├ž─▒kart─▒yordu...
Berkay mantraÔÇÖs─▒n─▒ hat─▒rlayamad─▒─č─▒ i├žin transandantal meditasyona bir t├╝rl├╝ ge├žemiyordu... ÔÇťMantraÔÇÖm─▒ bulam─▒yorum..ÔÇŁ diye s─▒zland─▒..
Sibel a─čz─▒n─▒ bal─▒k gibi a├ž─▒p kapatarak oksijen almaya ├žal─▒┼č─▒rken BerkayÔÇÖa ceplerine iyi bakmas─▒n─▒ ├Ânerdi... Berkay da ona ÔÇťsalak!ÔÇŁ dedi.. ÔÇťMantra cebe koyulacak bir ┼čey de─čil.. Meditasyona ge├žmek i├žin s├╝rekli tekrarlanmas─▒ gereken bana ├Âzg├╝ bir kelime var... Mantra odur!..ÔÇŁ
Tarcan, bir k├Â┼čede gizlice kolonyal─▒ mendil koklayan ┼×erminÔÇÖi farketti ve ├žantas─▒na sald─▒r─▒p onun kolonyal─▒ mendillerini ├žalmak istedi...
Kolonyal─▒ mendil!.. Aman tanr─▒m!.. Bu belki de hepimizin kurtulu┼čuydu... Yaral─▒ bir antilopa sald─▒ran a├ž akbabalar gibi kolonyal─▒ mendillere at─▒ld─▒k... Di┼č, t─▒rnak, tekme ve yumruk gibi ilkel m├╝cadele ara├žlar─▒n─▒n ard─▒ndan mendiller par├ža par├ža oldu ve kimse kullanamad─▒...
Nahide BekirÔÇÖin ├╝zerine bir kez daha kustu. Bu kez Bekir onu sa├žlar─▒ndan tutup h─▒zla yere f─▒rlatt─▒.. D├Âk├╝len zeytinya─č─▒ndan dolay─▒ kayganla┼čan zeminde kay─▒p giden Nahide,mutfak kap─▒s─▒ndan girip yarat─▒─č─▒n yan─▒ba┼č─▒na kadar gitti... Bir daha da g├Âr├╝nmedi...
Sibel, hem arkada┼č─▒n─▒ kurtarmak ve hem de son bir gayret g├Âsterip kazan─▒n alt─▒n─▒ k─▒smaya yeltendiyse de inan─▒lmaz deh┼čet ├ž─▒─čl─▒klar─▒ savurarak akl─▒n─▒ yitirmi┼č bir halde d├Ând├╝... Altta bir yerde, caml─▒ f─▒r─▒n─▒n i├žinde duran kesilmi┼č ve y├╝z├╝lm├╝┼č koyun ba┼člar─▒yla g├Âz g├Âze gelmi┼čti...
Sonra sessizle┼čtik ve ├žaresizce kaderimizi beklemeye ba┼člad─▒k.. Derken ├Ânce ┼×erminÔÇÖin zay─▒f sesi duyuldu... ÔÇť├ç─▒─▒kt─▒k aa├ž─▒k aal─▒nla, oon y─▒lda her saava┼čtan!..ÔÇŁ Sonra ona bir iki ki┼či daha kat─▒ld─▒... ÔÇťOoon y─▒lda onbe┼č milyon gen├ž, yaaratt─▒─▒k her ya┼čtan!..ÔÇŁ
├ľl├╝me bile duda─č─▒m─▒zda ezgilerle gidebilece─čimizi g├Ârmek ├Âzg├╝venimizi tekrar y├╝kseltmi┼čti.. S├Âzler pek denk d├╝┼čmese de seslerimiz iyice g├╝rledi... ÔÇťBaaa┼čta b├╝├╝t├╝n d├╝nyaaan─▒n sayd─▒─č─▒ ba┼čkuumandan... Deeemir aa─člarlaa ├Â├Â├Ârd├╝k, anayuuurdu d├Ârt ba┼čtan!...ÔÇŁ ├ľl├╝m geciktik├že, mar┼člar mar┼člar─▒, ┼čark─▒lar ┼čark─▒lar─▒ izledi...
* * *
Cumadan d├Ânen tombul elli a┼č├ž─▒ ve Yusuf ayn─▒ anda geldiler... Onlar geldi─či anda bir k─▒sm─▒m─▒z ┼×ahsenemÔÇÖin ÔÇťO geri gelecek..ÔÇŁ adl─▒ par├žas─▒n─▒, bir k─▒sm─▒m─▒z da P─▒nar AylinÔÇÖin ÔÇťKimler al─▒r seni ellerine, aah ben alay─▒m seni ellerime!..ÔÇŁ ┼čark─▒s─▒n─▒ s├Âyl├╝yorduk ve nas─▒l olup da bu noktaya gelindi─čini hat─▒rlayam─▒yordum...
A┼č├ž─▒ d├╝kkana ve olu┼čan zarara deh┼četle bakarken Yusuf durumu anlam─▒┼čt─▒... ÔÇťMerak etme usta!ÔÇŁ dedi.. ÔÇťZarar─▒ arkada┼člar ├Âdeyecek.. Ayr─▒ca ben onlar─▒ ┼čimdi a├ž─▒k havaya g├Ât├╝r├╝p bir g├╝zel zopalar─▒m!..ÔÇŁ
A├ž─▒k havadan bahsedildi─čini duymak hepimizi mutlu etmi┼čti... Halsiz bir ┼čekilde de olsa ÔÇťKurtulduk, kurtulduuk!ÔÇŁ diye inleyerek birbirimize sar─▒ld─▒k...